Ο χρυσαετός του κόσμου.
(Κάρυστος. Παραλλαγή του παραμυθιακού τύπου "Έρως και Ψυχή")
Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε ένα αντρόγυνο πολύ αγαπημένο. Κακή κουβέντα ο ένας στον άλλο δεν είχε πει. Οι γειτόνισσες ζηλεύανε που πια είχανε τόσο ταιριάξει, και κείνης της βάζανε σπιουνιές. "Πώς τον λένε τον άντρα σου;" Εκείνη δεν ήξερε τ' όνομα του αντρός της. Ώσπου στο τέλος, ένα βράδυ, τον ερωτάει: "Άντρα μου, ποιο είναι τ' όνομα σου;" "Τ' όνομα μου δεν πρέπει να το πω". Όλο την κοροϊδεύανε εκείνες κι όλο εκείνη του 'λέγε να της πει τ όνομα του. Τόνε ζάλιζε κάθε μέρα. Στο τέλος κείνος αναγκάστηκε να της το πει:
(Κάρυστος. Παραλλαγή του παραμυθιακού τύπου "Έρως και Ψυχή")
Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε ένα αντρόγυνο πολύ αγαπημένο. Κακή κουβέντα ο ένας στον άλλο δεν είχε πει. Οι γειτόνισσες ζηλεύανε που πια είχανε τόσο ταιριάξει, και κείνης της βάζανε σπιουνιές. "Πώς τον λένε τον άντρα σου;" Εκείνη δεν ήξερε τ' όνομα του αντρός της. Ώσπου στο τέλος, ένα βράδυ, τον ερωτάει: "Άντρα μου, ποιο είναι τ' όνομα σου;" "Τ' όνομα μου δεν πρέπει να το πω". Όλο την κοροϊδεύανε εκείνες κι όλο εκείνη του 'λέγε να της πει τ όνομα του. Τόνε ζάλιζε κάθε μέρα. Στο τέλος κείνος αναγκάστηκε να της το πει: